{"id":61,"date":"2020-05-11T18:55:26","date_gmt":"2020-05-11T16:55:26","guid":{"rendered":"http:\/\/www.jadwiga.opw.pl\/?page_id=61"},"modified":"2020-05-21T09:06:28","modified_gmt":"2020-05-21T07:06:28","slug":"patronka","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/www.jadwiga.opw.pl\/?page_id=61","title":{"rendered":"Patronka"},"content":{"rendered":"

\"jadwiga\"<\/a>Jadwiga Andegawe\u0144ska<\/strong>, c\u00f3rka Ludwika Wielkiego, kr\u00f3la W\u0119gier i Polski, oraz El\u017cbiety Bo\u015bniaczki, przysz\u0142a na \u015bwiat na W\u0119grzech. Pobyt w znakomitym \u015brodowisku kulturalnym dworu w Budzie sprawi\u0142, i\u017c Jadwiga posiad\u0142a umiej\u0119tno\u015b\u0107 czytania, znajomo\u015b\u0107 j\u0119zyk\u00f3w obcych, zami\u0142owanie do lektury, muzyki, sztuki i nauki. Za cen\u0119 przywilej\u00f3w szlachta polska zgadza\u0142a si\u0119 na obj\u0119cie tronu przez jedn\u0105 z c\u00f3rek Ludwika W\u0119gierskiego.<\/p>\n

Jednak wskutek wojny domowej Grzymalit\u00f3w z Na\u0142\u0119czami w Wielkopolsce Jadwiga przyby\u0142a do polski dopiero w 1384 r. Jej starsza siostra, Maria zosta\u0142a kr\u00f3low\u0105 W\u0119gier. Dnia 16 pa\u017adziernika 1384 r. w katedrze wawelskiej Jadwiga zosta\u0142a ukoronowana na kr\u00f3la Polski. Przez par\u0119 lat, samodzielnie sprawowa\u0142a w\u0142adz\u0119 monarsz\u0105, a po \u015blubie z Jagie\u0142\u0142\u0105 nadal wywiera\u0142a wp\u0142yw na rz\u0105dy. Jeszcze w 1378 r. czteroletnia Jadwiga, zgodnie ze zwyczajem owych czas\u00f3w, zosta\u0142a po\u015blubiona arcyksi\u0119ciu Wilhelmowi Habsburgowi. Szesnastoletni arcyksi\u0105\u017c\u0119 przyby\u0142 latem 1385 r. do Krakowa, by dope\u0142ni\u0107 tego ma\u0142\u017ce\u0144stwa. Jadwiga mia\u0142a wtedy nieca\u0142e dwana\u015bcie lat, co uwa\u017cano za w\u0142a\u015bciwy wiek do rozpocz\u0119cia po\u017cycia ma\u0142\u017ce\u0144skiego. Ale ma\u0142\u017ce\u0144stwo Andegawenki z Habsburgami by\u0142o sprzeczne z polsk\u0105 racj\u0105 stanu: grozi\u0142o podporz\u0105dkowaniem interes\u00f3w Kr\u00f3lestwa Polskiego polityce obcej dynastii.<\/p>\n

Rysowa\u0142a si\u0119 konieczno\u015b\u0107 zawarcia przez Polsk\u0119 unii z Litw\u0105. Pot\u0119\u017cny zakon krzy\u017cacki usadowiony nad Ba\u0142tykiem, u uj\u015bcia Wis\u0142y, Niemna i D\u017awiny, zagra\u017ca\u0142 politycznej i gospodarczej suwerenno\u015bci obu pa\u0144stw. Uni\u0119 mia\u0142o przypiecz\u0119towa\u0107 ma\u0142\u017ce\u0144stwo wielkiego ksi\u0119cia Litwy Jagie\u0142\u0142y z polsk\u0105 monarchini\u0105. Tymczasem Jadwiga, niech\u0119tna zwi\u0105zkowi z cz\u0142owiekiem, kt\u00f3rego uwa\u017ca\u0142a za poga\u0144skiego barbarzy\u0144c\u0119, spotyka\u0142a si\u0119 potajemnie z Wilhelmem. Gdy panowie polscy, zapobiegaj\u0105c tym schadzkom, polecili zamkn\u0105\u0107 wrota zamku na Wawelu, Jadwiga wzi\u0119\u0142a siekierk\u0119 i pr\u00f3bowa\u0142a sama wyr\u0105ba\u0107 wrota, zniech\u0119ci\u0142 ja od tego rycerz Dymitr z Goraja.<\/p>\n

W 1385 r. zosta\u0142a zawarta unia polsko-litewska w Krewie, a w nast\u0119pnym roku Jadwiga odwo\u0142a\u0142a dzieci\u0119ce \u015bluby z Wilhelmem i wyrazi\u0142 zgod\u0119 na ma\u0142\u017ce\u0144stwo z Jagie\u0142\u0142\u0105. Gdy Wielki Ksi\u0105\u017c\u0119 przyby\u0142 w granice Kr\u00f3lestwa, Jadwiga wys\u0142a\u0142a mu naprzeciw swojego zaufanego dworzanina, by powita\u0142 dostojnego go\u015bcia, a zarazem dok\u0142adnie mu si\u0119 przyjrza\u0142. Pos\u0142aniec zaproszony przez Jagie\u0142\u0142\u0119 do \u0142a\u017ani, m\u00f3g\u0142 zda\u0107 Jadwidze rzeteln\u0105 relacj\u0119 i rozwia\u0107 pog\u0142oski o rzekomo szpetnym wygl\u0105dzie Litwina. Zwi\u0105zek ze starszym o oko\u0142o 20 lat ?panem m\u0142odym? by\u0142 dla Jadwigi aktem po\u015bwi\u0119cenia i rezygnacji z dziewcz\u0119cych marze\u0144 o szcz\u0119\u015bciu i mi\u0142o\u015bci.<\/p>\n

M\u0142oda dziewczyna, w\u0142adaj\u0105ca biegle pi\u0119cioma j\u0119zykami, w\u0142a\u015bcicielka poka\u017anej biblioteki, mia\u0142a zawrze\u0107 ma\u0142\u017ce\u0144stwo z niepi\u015bmiennym Litwinem. Ale zapocz\u0105tkowany dzi\u0119ki jej po\u015bwi\u0119ceniu zwi\u0105zek Polski z Litw\u0105 przetrwa\u0142 cztery stulecia, a\u017c do rozbior\u00f3w. Jadwiga zapisa\u0142a si\u0119 w pami\u0119ci potomnych r\u00f3wnie\u017c jako odnowicielka Akademii Krakowskiej dzi\u0119ki hojnej darowi\u017anie w postaci cennych szat oraz klejnot\u00f3w. Ofiarodawczyni unika\u0142a zbytku, ubiera\u0142a si\u0119 skromnie, a w okresie wielkiego postu nosi\u0142a, na znak pokuty, w\u0142osiennic\u0119. Nie oznacza\u0142o to jednak, ze odsun\u0119\u0142a si\u0119 od bie\u017c\u0105cego \u017cycia i otaczaj\u0105cego \u015bwiata.<\/p>\n

W 1387 r. Jadwiga sta\u0142a na czele polskiej wyprawy na Ru\u015b Czerwon\u0105. Wyprawa ta umo\u017cliwi\u0142a usuni\u0119cie z tamtejszych zamk\u00f3w za\u0142\u00f3g w\u0119gierskich i przywr\u00f3cenie polskiego panowania. Kr\u00f3lowa prowadza\u0142a te\u017c do\u015b\u0107 rozleg\u0142\u0105 korespondencj\u0119 zagraniczn\u0105 ? z papie\u017cem, z w\u0142adcami europejskimi, a zw\u0142aszcza z Krzy\u017cakami, skutecznie odpieraj\u0105c ich roszczenia. Z biegiem lat Jadwiga mniej uwagi po\u015bwi\u0119ca\u0142a sprawom pa\u0144stwowym ? rz\u0105dy przej\u0105\u0142 Jagie\u0142\u0142o. Czas wype\u0142nia\u0142y jej g\u0142\u00f3wnie modlitwa i dzia\u0142alno\u015b\u0107 dobroczynna.<\/p>\n

Droga do \u015bwi\u0119to\u015bci<\/h3>\n

Proces kanonizacji Jadwigi rozpocz\u0119to ju\u017c w pierwszym \u0107wier\u0107wieczu XV wieku, jeszcze za \u017cycia Jagie\u0142\u0142y. Spraw\u0119 podejmowano na ju\u017c na soborach w Konstancji (1414-1418) i w Bazylei (1431-1437). Niestety, proces kanonizacji zako\u0144czono dopiero w XX wieku. Og\u0142oszono j\u0105 b\u0142ogos\u0142awion\u0105, a w 1997 r. \u015bwi\u0119t\u0105. Jej \u015bwi\u0119to obchodzone jest przez Ko\u015bci\u00f3\u0142
8 czerwca.<\/p>\n

Dokonania Jadwigi<\/p>\n